แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ จัดการทรัพยากรมนุษย์ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ จัดการทรัพยากรมนุษย์ แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2558

3เรื่องที่ต้องระลึกเสมอเวลาพูดกับลูกน้องไม่ให้งานล่มจม

เวลาพูดกับลูกน้อง ถ้าพูดไม่ดีคนก็ไม่อยู่กับเรา ระยะยาวงานเสียหายบริษัทล่มจม David Rock ได้กล่าวไว้ในหนังสือ Quiet Leadership ถึงหนึ่งในทักษะที่ผู้บริหารที่ต้องการดึงศักยภาพของลูกน้องให้มีผลการปฏิบัติงานที่ดีขึ้น คือ การพูดที่มีเจตนาดี โดยที่คำพูดนั้นจะต้อง...

1.กระชับ รวบรัด


เห็นภาพสิ่งที่คุณต้องการจะพูด ทำให้ลูกน้องเข้าใจถึงสิ่งที่คุณต้องการสื่อออกไป หากคุณอารัมภบทยาวนานเกินไป หรือพูดบ่นด่าแต่ปัญหาที่เกิดขึ้นไปแล้ว คนฟังก็คงไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่คุณพูดว่าคุณต้องการอะไร จำไว้ว่าหน่วยความจำของสมองในการทำงานของคนเรามันมีจำกัด!

2.เฉพาะเจาะจงในสิ่งที่คุณพูด


 เช่น ไม่ควรพูดว่า "ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้กันวันหลัง" แต่ให้พูดว่า "ไว้คุยกันเรื่องนี้บ่ายสามโมงวันนี้ว่าเราจะมีหัวข้ออะไรบ้างในการประชุมวันพุธหน้า" เมื่อมีความเฉพาะเจาะจง คุณได้สร้างความไว้วางใจให้กับลูกน้องของคุณได้เป็นอย่างดี และเค้าสามารถรู้ถึงสิ่งที่คาดหวังได้

3.มีเมตตาต่อคนฟัง


มุ่งเน้นไปที่ผลกระทบในเชิงบวกต่อลูกน้องของคุณ เลือกคำพูดอย่างระมัดระวัง และให้ความสนใจในการสนทนาแบบเต็มที่

การพูดที่มีเจตนาดีต้องใช้ระยะเวลาในการฝึกฝน แต่ทุกคนก็สามารถทำได้ โดยก่อนอื่นต้องตระหนักรู้ในตัวเองก่อน ว่าการพูดของเราเป็นแบบไหน และทุกครั้งที่จะพูดคุยกับลูกน้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการพัฒนาผลการปฏิบัติงาน ให้ถามตัวเองก่อนว่าสิ่งที่เรากำลังจะพูดนั้นมัน กระชับ เจาะจง และมีเมตตา หรือเปล่า

ที่มา https://www.facebook.com/CoachACoach/photos/a.1129329067082189.1073741828.1129140050434424/1197766286905133/?type=3

วันจันทร์ที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2558

7จุดตายธุรกิจ SMEs


หลังจากทำธุรกิจมาหลายอย่าง เจ้งบ้าง รอดบ้าง ตั้งแต่ร้านอาหาร ปล่อยเงินกู้ ฟาร์มไก่ จัดสัมมนาเรื่องลงทุน แต่ชีวิตก็ยังสู้ต่อไปสนุกที่ได้ทำ ทำให้รู้ว่าจุดสำคัญที่ต้องหมั่นใส่ใจบ่อยๆ มีดังนี้

1.เรื่องคน


เรื่องคนนี่ผมมองเป็นจุดตายของธุรกิจเลย ตั้งแต่หัวสุดคือเจ้าของกิจการจนถึงพนักงาน ผู้บริหารถ้ายังเป็นคนเดิม ส่วนใหญ่การตัดสินใจก็ยังเหมือนๆเดิม ผลลัพภ์ก็ออกมาเหมือนๆเดิม

ในส่วนของพนักงาน ถ้าไม่มีพนักงานที่มีฝีมือพอ ความรับผิดชอบไม่มี ชอบรวนเล่นการเมืองพาทีมล่ม สุดท้ายก็พาเจ้งได้เหมือนกัน

นอกจากเรื่องฝีมือแล้วสถานการณ์ตอนนี้คือสภาวะการขาดแคลนแรงงาน หลายธุรกิจต้องพึงพาแรงงานต่างด้าว ความเสี่ยงคือถถ้าประเทศเหล่านั้นเริ่มพัฒนา GDP ใหญ่พอที่เขาจะกลับบ้านไปทำธุรกิจ และเริ่มสะสมทุนได้ เดี๋ยวก็กลับไป ดังนั้นอย่าหวังว่าเราจะแข่งด้วยต้นทุนแรงงานที่ราคาถูกได้อีกต่อไป

2.มองทิศทางลมให้ออก


ทำธุรกิจต้องมองทิศทางลมหรืออุตสาหกรรมให้ออก สิ่งแวดล้อมทางธุรกิจเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ถ้าปรับตัวไม่ทันกับสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่เปลี่ยนไป ก็เจ้งไปหลายธุรกิจ กรณีศึกษาที่ดังๆ ก็เช่น โกดัก ที่แพ้กล้องดิจิตอล โนเกีย ที่แพ้ android

หลักๆคือเราต้องมองให้ออกว่าตอนนี้เราอยู่ช่วงไหนของอุสาหกรรม ถ้าอยู่ในช่วงต้นๆ คู่แข่งยังไม่มาก ทำอะไรออกมาขายก็รวยเพราะตลาดยังไม่ตัน ถ้ามองไม่ดีจะเจอภัยคุกคาม แอบๆคืบคลาดเข้ามา ช่วงแรกๆมีคู่แข่งใหม่เข้ามาก็ยังไม่น่ากลัวเท่าไร เพราะตลาดยังไม่ตัน พอเข้าช่วงอิ่มตัวตลาดเริ่มตันลูกค้าใหม่ไม่ค่อยมี จะเริ่มออกโปรโมชั่นแข่งกัน พอตลาดตันมากๆเข้าก็เริ่มลดราคา ส่วนภัยคุกคามที่น่ากลัวที่สุดคือเรื่องของสินค้าทดแทน เราไม่รู้ว่าสินค้าทดแทนจะเข้ามาเมื่อไร และลูกค้ามีแนวโน้มเปลี่ยนไปใช้งานสินค้าทดแทนมากขึ้นหรือไม่

3.การทำกำไร


ธุรกิจจะมีกำไรได้รายได้ต้องมากกว่ารายจ่าย ในการทำธุรกกิจ ถ้ามีระบบควบคุมการใช้จ่ายเงินไม่ดี ส่วนใหญ่จะเงินออกแบบไม่ค่อยรู้ตัว เผลอเงินไหลออกไปกับอะไรก้ยังไม่รู้ ดังนั้นผู้บริหารต้องคอยดูว่ารายได้เป็นอย่างไรยังเข้ามาเรื่อยๆหรือไม่ ต้นทุนขายยังคุมได้อยู่หรือเปล่า ค่าใช้จ่ายขายและบริหารมีอะไรหลุดไปแปลกๆอย่างไร และมีภาระดอกเบี้ยและภาษีเกินไปหรือไม่อย่างไร

โดยเฉพาะถ้าอุตสาหกรรมเริ่มเข้าสู่ภาวะ อิ่มตัวคู่แข่งเริ่มตัดราคาและเราไปเล่นสงครามราคาด้วย แสดงว่าเราต้องใช้กลยุทธ์ต้นทุนต่ำถ้าคุมต้นทุนได้ไม่ดี จะแพ้คู่แข่งที่สายป่านยาวกว่าได้

4.เงินทุนหมุนเวียน


หลายคนไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้ หมุนเงินไม่ทัน เจ้าหนี้การค้ามายืนรอหน้าโรงงาน แต่เงินไม่มีซักบาท สินค้าก็ค้างอยุ่เต็มคลังสินค้ายังขายไม่ออก ลูกหนี้การค้าก็ยังไม่จ่ายเงิน วงเงินกู้เบิกเกินบัญชีก็ใช้ไปหมดแล้ว สุดท้ายก็ต้องเจ้งตามๆกันไป หลักๆเราต้องคอยดูว่า

  • ลูกหนี้ยังอยู่ในกำหนดหรือไม่ มีรายใหนที่มีแนวโน้มค้างชำระบ้าง 
  • สินค้าคงเหลือ ล้นเกินคลังสินค้าเริ่มมีของค้างสต็อกหรือไม่ ถ้าเป็นสินค้าที่เป็นเทคโนโลยีแล้วมีของค้างสต็อกเยอะๆ อาจเจ้งได้เพราะสินค้าเริ่มตกรุ่น สุดท้ายก็ต้องเอามาเลหลังถูกๆ
  • เจ้าหนี้การค้า จะขอยืดเขาได้หรือไม่ แต่ปกติยืดยาก


5.สินทรัพย์ไม่ได้ใช้ประโยชน์


ธุรกิจที่ดีความจะตัวเบา สินทรัพย์ในบริษัทควรใช้ประโยชน์ในการสร้างรายได้ได้ทุกชิ้น ไม่ใช้ซื้อมาแล้วไม่เกิดประโยชน์ เช่นอุปรณ์ตกแต่ง office อาจดูดีช่วยสร้างภาพลักษณ์ให้องค์กร แต่เยอะไปก็เงินจม

บางครั้งสินทรัพย์ไม่ได้ใช้เกิดจากการลงทุนใหญ่เกินไป มองตลาดผิดคิดว่าจะดี ก็ลงทุนซะใหญ่โต แต่พอตลาดไม่มาอย่างที่คิด รายไม่มา แต่ต้นทุนคงที่บานเบอะ ทั้งค่าใช้จ่ายพนักงาน ค่าเสื่อม ดอกเบี้ย สุดท้าย เจ้ง

6.เรื่องหนี้สิน


หนี้สินบางคนมองเป็นปัญหา แต่จริงๆแล้วมีประโยชน์ถ้ากู้ในจำนวนที่เหมาะสม และมีกระแสเงินสดเพียงพอจ่ายหนี้ เพราะเหมือนคานงัดที่ช่วยให้เรารวยเร็วขึ้น เหมือนรวยด้วยเงินคนอื่น บางคนซื้อคอนโดมากะปล่อยให้เช่า สมมติลงทุน 1 ล้านบาท กู้เงินมา 9 แสน เงินทุนตัวเอง 1 แสน ถ้าปล่อยกู้เดือนละหมื่น ปีละ 120,000 แสดงว่าสินทรัพย์ สร้างลตอบแทนได้ปีละ 120,000/1,000,000=12% แต่ถ้าเทียบกับเงินที่เราลงทุนเพียง 100000 บาท เท่ากับเราได้ผลตอบแทนถึง 120,000/100,000=120%ต่อปี มันเยี่ยมจริงๆ

ปัญหาหนี้สินจริงๆเป็นเหมือนปัญหาปลายทางของธุรกิจ ถ้ามองสิ่งแวดล้อมทางธรกิจผิด ก็วางกลยุทธ์ผิด ลงทุนผิดทาง รายได้ไม่มา แต่ก็อยากอยู่ต่อก็กู้หนี้ยืมสินมาสู้ต่อ สุดท้ายหนี้บานขึ้นเรื่อยๆ ก็เจ้งได้

7.เงินทุนไม่พอ


เรื่องเงินทุนเป็นปัญหาใหญ่สำหรับคนที่อยากเป็นเถ้าแก่ใหม่ทุนท่าน เพราะจะทำธุรกิจนอกจากความชำนาญในธุรกิจนั้นแล้วก็ต้องมีเงินลงทุนในการสร้างกิจการ โดยเฉพาะช่วงแรกๆ ที่ต้องมีการขยายงานเพื่อสร้างการเติบโตให้ธุรกิจ การกู้เงินจะเป็นเรื่องยากมากเพราะเจ้าหนี้ไม่เชื่อว่าเราสามารถทำได้จริงๆ หรือถ้ากุ้ได้ก็ต้องกู้ในต้นทุนที่แพงกว่าชาวบ้านเขา บางคนก็ต้องไปเปียแชร์มา ไม่เหมือนธุรกิจที่ดำเนินมานานแล้วธนาคารแย่งกันปล่อยกู้จนนับเงินไม่ทันกันเลยทีเดียว

เมื่อเงินทุนจำกัด การทำธุรกิจมักต้องทำด้วยความจำกัดจำเขี่ย เงินก็ไม่มี ช่วงแรกๆลูกค้ายังไม่ติด รายได้ไม่เข้า จะจ้างพนักงานก็ไม่มีเงินจ้าง ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ตั้งแต่กรรมการผู้จัดการยันแม่บ้าน เงินทุนขยายร้านก็ไม่มี เงินทุนหมุนเวียนก็ขาด สุดท้ายเจ้ง ดังนั้นจะเริ่มทำธุรกิจต้องวางแผนดีๆนะครับ ว่าต้องใช้เงินลงทุนเท่าไร และเงินที่ใช้หมุนในธุรกิจเป็นเท่าไร

ทั้ง 7 ข้อนี้เป็นปัญหาที่เจอบ่อยๆในธุรกิจ SME ครับ วางแผนจัดการดีๆตั้งๆแต่ต้นก็ไม่มีปัญหาอะไรครับผม เหลือแค่ใจสู้หรือเปล่าเท่านั้น

วันศุกร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ความรู้สึกส่วนตัว เมื่อเป็นคนสัมภาษณ์พนักงานใหม่

คุณเป็นคนสัมภาษณ์พนักงานใหม่ หรือไม่ ---- ????
ผม อยากจะนำเสนอ ความรู้สึกส่วนตัว เมื่อเป็นคนสัมภาษณ์พนักงานใหม่
ความรู้สึกแรก ที่ได้รับ ไม่ว่าจะอยู่ที่บริษัทไหนๆ ก็ตาม
ผมจะตื่นเต้น มาก ในการอ่านชื่อ ประวัติส่วนตัว ประวัติการศึกษา ประวัติการทำงาน
ของผู้สมัครทั้งหลาย ...
ความรู้สึกถัดมา ก็รู้สึก ต้องตระหนักถึงตัวเอง ว่าจะสัมภาษณ์เขาอย่างไร
เพราะบางคน ประสบการณ์มาก เทพ และเก่ง คนสัมภาษณ์อย่างเรา จะต้องปรับตัว
อย่างไร ให้ตัวเองดูดี มีความรู้ ก็ยากใช่ไหมละ
ความรู้สึกตอนสัมภาษณ์ละครับ ... ก็ตื่นเต้น เกร็งด้วย เขินด้วย ....
บางคน เราก็รู้สึกว่า ไม่ถูกชะตาเลย บางคน เราก็รู้สึกว่า เฮ้ย คนนี้ใช่เลย
บางคน เราก็รู้สึกว่า จะมาไม้ไหนกันนี่
หลังจากนั้น เมื่อเราสัมภาษณ์เสร็จ เราก็ต้องเอาประสบการณ์ความรู้สึก ระหว่างที่เราสัมภาษณ์
ไปคุยกันต่อใช่ปะ
ตอนนี้แหละ ยากสุดๆ เลย เพราะ ทุกคน จะมีความเห็นแตกต่างกัน
และเลือกยากมาก เพราะถ้าเลือกผิด เราก็จะได้คนไม่ตามสเป็ก ตามความสามารถที่เราอยากได้
และที่ยากกว่าทั้งหมด คือ เขาเหล่านั้น ที่สมัครเข้ามา จะทำงานร่วมกับ สไตล์การทำงาน
ของบริษัทเรา ได้หรือไม่ ... ไม่ทราบได้เลย
ประสบการณ์ ในกระดาษ และประสบการณ์จากการพูดจา ไม่สามารถบอกได้ว่า
เขาทำงานร่วมกับเรา ได้หรือไม่
แต่ประสบการณ์จากการได้เคยร่วมงานกันมา หลายๆ ครั้ง สามารถสรุปได้ว่า
เรา และเขา ควรจะร่วมงานกันต่อ หรือไม่
หาก ผมเปลี่ยนคำว่า "บริษัท" เป็นคำอื่น เช่น งานเลี้ยง งานอดิเรก
งานกลุ่ม กลุ่มร้องเพลง กลุ่มนักดนตรี กลุ่มงานอะไรต่างๆ นานาจิตตัง
ผม ก็อยากจะบอกเขานะว่า "เรา ไปด้วยกันได้" สำหรับ ตัวจริง
และบอกกับเขานะว่า "เรา ไปด้วยกัน ไม่ได้" สำหรับ ตัวปลอม
อย่างคุณ

https://www.facebook.com/krubom/posts/10203034914208007?stream_ref=1

วันพุธที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2556

คุณคือลูกจ้าง หรือสินทรัพย์ของบริษัท

เราคือลูกจ้างบริษัท หรือสินทรัพย์ของบริษัท

ถ้าเราเป็นลูกจ้างบริษัทนั่นคือ ถ้าวันนี้เราต้องเดินออกจากบริษัทไป เขาก็สามารถหาคนใหม่มาทำงานแทนเราได้

แต่ถ้าเราเป็นสินทรัพย์ของบริษัท ถ้าเราต้องเดินออกจากบริษัทไป บริษัทจะขาดรายได้ทันที และอาจต้องใช้เวลานานหรือใช้ต้นทุนที่สูงมากในการหาคนใหม่มาแทนที่เรา

คนที่เป็นสินทรัพย์ของบริษัท คือผู้ที่มีอำนาจต่อรอง อ่านนิทานเรื่องนี้จะเข้าใจ

ณ โรงงานผลิตสุราแห่งหนึ่ง พนักงานชิมได้ตายลง
เสี่ยเจ้าของโรงงานจึงเปิดรับสมัครคนใหม่

ชายขี้เมาจรจัดเนื้อตัวสกปรกคนหนึ่งได้มาสมัครตำแหน่งนี้
"เสี่ยไม่อยากรับสมัคร คิดหาวิธีกำจัดไปให้พ้น"
แต่ก็ได้ให้เขาลองทดสอบดูก่อน
ชายจรจัดชิมแก้วแรก “นี่เป็นไวน์แดง องุ่นมู้สแค็ต 3ปี
จากเนินทางเหนือ เก็บบ่มในถังเหล็ก”
เสี่ย “ถูกต้อง”
ชายจรจัดรับแก้วที่สองมาชิม “ไวน์แดง คาเบอร์เน่ต์ 8ปี
จากเนินตะวันตกเฉียงใต้ เก็บบ่มในถังไม้โอ๊ค”
“ถูกต้อง” คราวนี้เสี่ยขยิบตาให้เลขาสาว

เลขาสาวถือแก้วที่ใส่ฉี่มา ส่งให้ชายจรจัดมาชิม...
ชายจรจัดตอบ
“สาวผมบลอนด์คนนี้ อายุ 26 ปี กำลังตั้งท้องเดือนที่3
ถึงตอนนี้แล้วถ้ามึงไม่ให้กูทำงานนี้ กูจะแฉว่าใครเป็นพ่อเด็กในท้อง”.

วันพุธที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2555

ข้อคิดดีๆเรื่องการบริหารคน

ผู้บริหารที่เก่งนอกจากจะต้องรู้จักการบริหารงานแล้ว ยังจะต้องรู้จักการบริหารคน "ต้องบริหารคนให้ได้งาน มากกว่าการบริหารงานให้เสียคน"...โดยต้องตรวจจับและดูแลอารมณ์และความรู้สึกของลูกน้องและทีมงานเป็น..."ต้องมั่นใจว่าพวกเขาหึกเหิม มีความสนุก มีไฟในตัว ไม่ท้อแท้ ท้อใจหรือถอดใจกับงานที่ทำ...ขวัญกำลังใจของพวกเขา ต้องทำให้เป็นดั่ง ไพร่พลที่กระหายการศึก และเต็มไปด้วยจิตใจที่พร้อมจะฉลองชัยชนะให้จงได้"...

ใช้คนก็เหมือนใช้อาวุธ ไม่ว่าปืนผาหน้าไม้หรือมีดสั้นยาว ต้องเรียนรู้และศึกษาก่อนใช้ ไม่ด่วนใช้สุ่มสี่สุ่มห้าเพียงแค่ภาพลักษณ์หรือสรรพคุณภาพนอก เพราะไม่เพียงจะสร้างความเสียหายใหญ่หลวง แต่ยังจะนำอันตรายและความหายนะมาสู่ตนได้..."คนหรืออาวุธ ถ้าใช้เป็น ใช้ได้อย่างมีสติปัญญา จะมีค่ามหาศาล..แต่ถ้าใช้ไม่เป็นและรีบใช้ อะไรที่ไม่คาดคิดก็ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ"...

คนคิดจะทำงานใหญ่ต้องรู้จักไว้ใจลูกน้องและทีมงาน ไม่หยุมหยิมลงรายละเอียดมากไปจนน่ารำคาญ โดยแรกคิดควรระลึกเสมอว่า "ลูกน้องเก่งมีความรับผิดชอบและสามารถตัดสินใจได้ มากกว่าจะมองว่าพวกเขาไม่ได้เรื่อง หรือทำงานไม่เป็น ทำงานไม่ได้...ชี้แนะและชี้นำพวกเขาได้ ให้คำปรึกษาและช่วยเหลือพวกเขาได้ แต่ไม่ควรขีดเส้นให้พวกเขาเดินตาม หรือถามหาพวกเขาจนไม่เป็นอันก้าวหน้า"...

คนเป็นใหญ่เป็นโต เป็นเจ้าคนนายคน เป็นผู้นำผู้บริหาร ย่อมมีคนรักคนชอบ คนเกียจคนชัง คนยอมรับและไม่ยอมรับเรา ...ดังนั้นต้องระมัดระวังในการวางตัว การแสดงออก การพูดการจา "ต้องทำตัวให้เล็ก อ่อนนอกแข็งใน ใจเย็น ไม่ถือเขาถือเรา จึงจะเรียกว่า ยอดคนโดยแท้"

ความเชื่อมั่นในตนเองของผู้นำหรือผู้บริหาร แม้ว่ามีคุณานุปการในการทำงานหรือการปกครองคน แต่ก็ต้องพึงระมัดระวังเช่นกัน เพราะถ้ามีมากจนเกินไป ก็อาจทำให้กลายเป็นคนมีอัตตาสูง.."หูหนวก ตาบอด เริ่มเป็นคนพิการทางความคิดและอารมณ์ เพราะยึดมั่นถือมั่น เอาตนเป็นใหญ่ ไร้เหตุไร้ผลได้ในที่สุด"

คนเป็นผู้นำคนหรือคิดจะเป็นผู้นำคน ต้องรู้จักเก็บความรู้สึกตนเองไว้ในใจ อดทนอดกั้นให้เป็น ไม่แสดงออกถึงความอ่อนแอ ความขลาดหรือความเหน็ดเหนื่อยให้คนอื่นเห็น..."ดั่งขุนพลและแม่ทัพนายกองที่ มิกลัวตาย และจะไม่หยุดพักปาดเหงื่อหรือหลั่งน้ำตาระหว่างกลำศึก"

Pongchai Athikomrattanakul